نهجالبلاغه.
ابن ابی الأصبع. (1946). رسائل البلغاء. مصر: دار الکتب العربیة.
ابن ابی الحدید. (1965). شرح نهج البلاغه. جلد اول. تحقیق محمد ابو الفضل ابراهیم. بیجا: دار الإحیاء.
ابن قتیبه، أبو محمد عبدالله بن مسلم دینوری. (بیتا). عیون الأخبار. بیجا: دار الکتب العربیة.
ابن قینه، عمر. (2000). الرؤیة الفکریة فی الحاکم والرعیة لدی ابن المقفع وابن العنابی والکواکبی. عمّان: دار أسامة للنشر والتوزیع.
ابن مقفع، عبدالله. (1407ق). الأدب الصغیر والأدب الکبیر. بیروت: دار بیروت للطباعة والنشر.
ابن ندیم، محمد بن اسحاق. (1997). الفهرست. جلد ۱. بیروت: دار المعرفه.
ــــــــــــــــــــــــــ . (1416ق). کلیله و دمنة. تحقیق: الشیخ الیاس خلیل زخریا. بیجا: دار الأندلس للطباعة والنشر والتوزیع.
امینی نجفی، محمد هادی. (1401). نهج البلاغة وأثره علی الأدب العربی. تهران: مؤسسة نهج البلاغه.
أنیس المقدسی. (1989). تطور أسالیب النثریة. بیروت: دار العلم للملایین.
حمزه، عبد اللطبف. (1964). ابن المقفع. چاپ دوم. بیجا: دار الکتب العربی.
رسولی، حجت. (1378). «منشأ فصاحت و بلاغت عبدالله بن مقفع». مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران. دوره37. شماره 148 و149. صص: 120- 135.
زریاب خویی، عباس. (1377). «ابن مقفع». دائرة المعارف بزرگ اسلامی. جلد چهارم. صص: 670- 680.
زمخشری، ابو القاسم محمود بن عمر. (1410). ربیع الأبرار ونصوص الأخبار. قم: شریف رضی.
سبزیانپور، وحید. (1387). «تأثیر کلام علی g در آثار ابن مقفع و نقدی بر مقالۀ "الادب الصغیر والکبیر" در دائرة المعارف بزرگ اسلامی». مقالات و بررسیها. شماره 88. صص: 82- 87.
ـــــــــــــــــ. (1390). «تأثیر حکمتهای عربی نهج البلاغه در ترجمۀ عربی کلیله و دمنه». نقد و ادبیات تطبیقی. دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه رازی. سال اول. شماره1. صص: 75- 101.
ـــــــــــــــــ. (1391). «خوشههایی از خرمن اندیشههای ایرانی در کتاب الأدب الصغیر (مطالعه موردی: حکمتهای بزرگمهر در الأدب الصغیر)». ادب عربی. سال چهارم. شماره 4. صص: 47- 67.
شهیدی، سید جعفر. (1380). «بهره ادبیات از سخنان علی g». قرآن و حدیث. شماره 1. صص: 25- 38.
شیکهر، ایندو. (1385). پنجاتنترا. چاپ دوم. تهران: دانشگاه تهران.
صفا، ذبیح الله. (1373). تاریخ ادبیات ایران. چاپ 13. تهران: فردوس.
ضیف، شوقی. (1960). الفن ومذاهبه. مصر: دار المعارف.
طه حسین. (1936). من حدیث الشعر والنثر. مصر: دار المعارف.
عاکوب، عیسی. (1374). تأثیر پند پارسی بر ادب عربی. ترجمۀ: عبدالله شریفی خجسته. تهران: علمی و فرهنگی.
عسکری، ابو هلال. (1371). الصناعتین، الکتابة والشعر. بیجا: دار إحیاء الکتب العربیة.
غفرانی، محمد. (1965). عبدالله بن مقفع. مصر: الدار القومیة للطباعة والنشر.
فاخوری، حنا. (1386). تاریخ ادبیات زبان عربی. ترجمۀ: عبد المحمد آیتی. تهران: توس.
الکک، فکتور. (1986). ابن المقفع، أدیب العقل. بیروت: دار الکتب اللبنانی.
مردمبک، خلیل. (1930). ابن المقفع. دمشق: مکتبة عرفه.
یوسفی، غلامحسین. (1367). دیداری با اهل قلم. چاپ دوم. تهران: انتشارات علمی.
