آقاجانی، علی. (1385). «جریانشناسی سیاسی بنیهاشم پس از قیام عاشورا». تاریخ اسلام. شماره28. صص: 49 ـ 80.
آگبرن، ویلیام؛ نیمکوف، مایر فرانسیس. (1381). زمینه جامعهشناسی. ترجمه امیرحسین آریانپور. تهران: گستره.
ابن بابویه، محمد بن علی . (1378ق). عیون اخبار الرضا. تهران: جهان.
ابن شهرآشوب، علی. (1408ق). مناقب آل ابیطالب. تصحیح هاشم رسولی محلاتی. قم: علامه.
اکبری، مجید. (1395). «چالش های عصر غیبت صغری و واکنش علمای شیعه و سازمان وکالت». پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه مازندران.
امین، محسن. (1403ق). أعیان الشیعه. بیروت: دار التعارف للمطبوعات.
باتامور، تام. (1335). جامعهشناسی. ترجمۀ حسن منصور و حسن حسینی کلجاهی. تهران: شرکت کتابهای جیبی.
بجنوردی، محمدحسن. (1377). القواعد الفقهیة. تحقیق محمدحسین درایتی و مهدی مهریزی. قم: الهادی.
بحرانی، ابن میثم. (1406 ق). قواعد المرام فی علم الکلام. تحقیق احمد حسینی. قم: کتابخانه آیتالله مرعشی.
پاکیزه، مهدی. (1392). «بررسی سازمان وکالت امامان شیعه g و تاثیر آن بر پیشبرد مذهب تشیع از دیدگاه کارکردگرایی ساختاری». پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه قم.
تامپسن، کنت. (۱۳۸۸). نظریه دورکیم درباره همبستگی اجتماعی. ترجمه مهناز مسمّی پرست. تهران: نی.
جباری، محمدرضا. (1382). سازمان وکالت و نقش آن در عصر ائمه. قم: مؤسسه امام خمینی.
جعفرنیا، مریم. (1394). «نقش سیاسی خاندان یقطین در تاریخ شیعه». تاریخ اسلام. شماره . صص: 87 ـ 113.
جلالی، شیما. (1399). «نقش اقتصادی سازمان وکالت امامان شیعه b بر گسترش تشیع». پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه یزد.
حر عاملی، محمد بن حسن. (1409ق). تفصیل وسائلالشیعة الی تحصیل مسائل الشریعة. قم: مؤسسه آلالبیت.
حسین، جاسم. (1377). تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم. ترجمه محمدتقی آیتاللهی. تهران: امیرکبیر.
حلی، حسن بن یوسف. (1416 ق). کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد. تصحیح حسنزاده. قم: النشر الاسلامی.
شمس آبادی، هادی. (1397). «علل پیدایش انشعابات شیعه بعد از امام رضا تا اواخر غیبت صغری». اسلامپژوهان. سال پنجم. شماره هفتم. صص: 7 ـ 34.
صبوریان، محسن. (1398). تکوین نهاد مرجعیت تقلید شیعه. چاپ دوم. تهران: پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
طوسی، خواجه نصیرالدین. (1405 ق). تلخیص المحصل. بیروت: دارالاضواء.
علی، جواد. (1402). روند تکاملی گفتمان مهدویت در منابع شیعه اثناعشری. ترجمه محمدصادق شریعت پارسا. تهران: کویر.
قراملکی، احد فرامرز. (1383). اصول و فنون پژوهش در گستره دینپژوهی. قم: مرکز مدیریت حوزه علمیه.
کشی، محمد بن عمر. (1409 ق). اختیار معرفة الرجال، تصحیح حسن مصطفوی. مشهد: دانشگاه فردوسی.
کلینی، محمد بن یعقوب. (1407 ق). الکافی. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
کوئن، بروس. (1370). درآمدی به جامعهشناسی. ترجمه محسن ثلاثی. تهران: فرهنگ معاصر.
گورویچ، ژرژ؛ مندراس، هانری. (1384). مبانی جامعهشناسی. ترجمه باقر پرهام. تهران: امیرکبیر.
لطیفی، رحیم. (1392). پرسمان نیابت و وکالت امامان معصوم. قم: بنیاد مهدی موعود.
محسنی، منوچهر. (1383). مقدمات جامعهشناسی. تهران: دوران.
مدرسی طباطبائی، حسین. (1386). مکتب در فرایند تکامل. ترجمه هاشم ایزدپناه. تهران: امیرکبیر.
مظفر، محمدحسین. (1402 ق). علم الامام. بیروت: دارالزهراء للطباعة و النشر و التوزیع.
معین، محمد. (1388). فرهنگ فارسی معین. تهران: امیرکبیر.
مفید، محمد بن محمد. (1414 ق). النکت الاعتقادیة. بیروت: دارالمفید للطباعة و النشر و التوزیع.
ملبوبی، محمدکاظم. (1390). سازمان وکالت امامیه و سازمان دعوت عباسیان (شباهتها و تفاوتها). قم: معارف.
ناتل خانلری، پرویز. (1335). دستور زبان فارسی. تهران: بابک.
نادری، عزتاله؛ سیف نراقی، مریم. (1385). روشهای تحقیق در علوم انسانی. تهران: بدر.
نصرالله پور، جواد. (1399). رهبری جامعه شیعه سیر تاریخی از سازمان وکالت تا ولایتفقیه. قم: مرکز مهدویت.
هانتینگتون، ساموئل. (1370). سامان سیاسی در جوامع دستخوش دگرگونی. ترجمه محسن ثلاثی، تهران: نشر علم.
